gestopt !
Gisteren. zaterdag 2 juli opgestaan en niet meer met een sigaret naar de wc. Zonder sigaret zou het niet lukken; nou geen probleem hoor. (sorry voor de info, maar was altijd de eerste sigaret).
Natuurlijk niet de eerste keer als je 58 bent, maar heb nu wel zoiets van : als ik nu niet stop hoeft het niet meer.......
Wat helpt is dat mn meisje uit solidariteit is meegestopt. Ik vind dat wel fijn want door alle eerdere stoppogingen moet ik mn zelfvertrouwen weer even herwinnen.
Wat zo bijzonder is aan deze keer is dat ik met Champix gestopt ben. Ik had al eerder een poging gewaagd met Zyban, maar daar werd ik zo depressief van als een deur. (ik heb het restant nog ergens in een la liggen).
Maar goed, so far so good; ik voel me boven verwachting goed en heb het idee dat Champix de toppen van de emotie er een beetje afhaalt. Ik heb wel de behoefte aan een sigaret, maar ik voel er geen "pijn" bij, het is niet heftig en verdwijnt vrij snel weer. Ik heb nu zo iets van: is goed vol te houden, waar ik dan weer moed uit put en mijn zelfvertrouwen opkrik.
Nog even voor de statistieken: ik ben na 8 dagen Champix gestopt (laatste veertien dagen van mn vakantie) heb last van een beetje misselijkheid en droom snachts wat verwarrend. Ik slaap redelijk tot goed en ben van plan om de drie maanden Champix vol te maken. Dit vooral door wat ik op de verschillende blogs heb gelezen.
Nou, dat was het, ik ga een stukje schuren en daarna schilderen (zonder mijn werk van een afstand te bekijken met een peuk in mn mond)
cd
En leuke profielfoto, is één van mijn favoriete acteurs 
